มื่อหนุ่มแปลกหน้า ท่าทางหล่อเหลาเหมือนทหารเพิ่งปลดประจำการเดินทางมากดกริ่งหน้าบ้าน หลังเสียงดนตรีประกอบของหนังสยองขวัญและภาพใบหน้าหุ่นฟักทองประจำเทศกาลฮัลโลวีน เรื่องราวของ ‘แขก’ คนนี้เริ่มต้นด้วยความฉงน ในช่วงแรกๆ ความบันเทิงไม่ได้แสดงให้เห็นแต่มันมาจากการให้ผู้ชมมโนเรื่องไปเองด้วย เมื่อเรื่องราวเริ่มเดินไปในทางหนึ่งทางใดอย่างชัดเจนแล้วจนถึงจุดคลี่คลาย มันก็ทำให้มโนได้อีกครั้ง โดยรสของความบันเทิงนั้นแปลกและแตกต่าง จะบอกว่าเหมือนดูหนังสยองขวัญก็ไม่ใช่ ระทึกขวัญก็ไม่เชิง หรือหนังแอคชั่นก็เกือบจะถูก ทุกอย่างมันรวมๆปนๆออกมาเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ สิ่งที่ยากและเสี่ยงก็คือการทำภาคต่อ ยากที่จะทำได้ดีกว่าและเสี่ยงว่าจะไม่ได้เงินแต่มันก็เป็นความท้าทาย ถ้าทำได้ดีก็จะเข้าทำเนียบหนังดีไปเลย แต่ถ้าทำเสียก็จะดึงให้ทั้งหมดพังพินาศ