ที่เซี่ยงไฮ้ ในปี 1930 เมื่อเทียบกันการเติบโตของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ในประเทศจีน โรงงิ้วเดิมที่ชื่อว่าสกายเธียร์เตอร์พบว่าตัวเองกำลังอยู่ในช่วงขาลง กู้ซางลั่วเจ้าของโรงงิ้วพยายามต่อสู้เพื่อให้โรงงิ้วดำเนินการไปพร้อมกับพี่น้องของเขาทั้งสามคนซึ่งมีกู้ถูซู กู้รั่วเซี่ย และกู้เอียนเหมย ตรงข้ามกับซางลั่วที่ดูถูกภาพยนตร์ เอียนเหมยรู้สึกหลงใหลภาพยนตร์ตั้งแต่ตอนที่เขาบังเอิญได้เห็นกองถ่ายและได้เห็นการถ่ายทำภาพยนตร์ว่าสามารถบันทึกช่วงเวลาที่ดีไว้ได้ไปตลอด เอียนเหมยพาพี่น้องของเขาและคนในคณะงิ้วไปดูหนังในโรงหนังท้องถิ่น จึงทำให้ ซางลั่วได้เห็นและสัมผัสกับความมหัศจรรย์ของภาพยนตร์ ในที่สุดเขาก็ยอมรับว่าภาพยนตร์ได้กลายเป็นความบันเทิงหลักและตัดสินใจยุบคณะงิ้ว ในขณะที่ซางลั่วตัดสินใจว่าจะยุบคณะงิ้ว ถังซิงอดีตลูกจ้างของเขาเปลี่ยนใจออกไปและมอบโอกาสให้คณะงิ้วที่ยุบไปได้มาทำงานในบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่ตั้งขึ้นใหม่ของเขา อย่างไรก็ตามเขาต้องกลับไปมือเปล่า ในขณะที่เอียนเหมยบอกว่าสกายเธียร์เตอร์จะเปลี่ยนมาทำหนังและผู้คนในคณะก็ตัดสินใจอยู่ต่อ และเปลี่ยนชื่อโรงหนังเป็นเวิลด์ฟิล์มโปรดักชันส์ ไม่นานนักพี่น้องตระกูลกู้ก็ได้สร้างภาพยนตร์เรื่องแรกของพวกเขาและประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ตอนนั้นเองเอียนเหมยก็ได้เจอกับช่างตัดเย็บสาวชื่อชวี่เมิ่ง หลังจากเจอเรื่องราวมากมายมาหลายครั้งทำให้พวกเขาได้เป็นเพื่อนกัน